بیم است که سودایت دیوانه کند ما را

در شهر به بدنامی افسانه کند ما را

من می زده ی دوشت شاید که خیال تو

امروز به یک ساغر مستانه کند ما را

بهر تو ز عقل و دل بیگانه شدم آری

ترسم که غمت از جان بیگانه کند ما را